tüm annelerin anneler günü kutlu olsun
bizim gibi anasızlar bilir ana nın kıymetini
her ne kadar bu günü şu gününe karşı olsak ta annelerin
gönüllerdeki yeri ayrıdır bu vesileyle hayatta olan tüm annelerin anneler günü kutlu
olsun diyorum ve ahirete intikal eden tüm iman sahibi anneler için
birer fatiha diyorum..
anneler gününüz kutlu olsun
----------------------
Özcan Ünlü
Peygamber Efendimiz, “Cennet annelerin ayakları altındadır” derken, anneliğin sadece sosyal hayatta önemli bir kurum olmadığını, İlahi İrade katında nasıl büyük bir anlam ifade ettiğini de vurguluyordu. Anatolie France, “Analık sanatının ilk şartı çocuk uyuduktan sonra uyumaktır” derken annenin fedakarlığını; Ostrovski, “Anneler, her şeyi görmeseler bile kalpleriyle duyarlar” sözüyle annenin şefkatini ve merhametini; Victor Hugo, “Çocuğunu kaybeden bir anne için her gün ilk gündür; bu ıstırap ihtiyarlamaz” diyerek anne için evladın önemini; Emile, “Hiçbir süs ve makyaj bir kadını, analık sevgisi kadar güzelleştiremez” sözüyle anneye has duruşun hiçbir güzellikle ölçülemeyeceğini vurgulamıştır.
Anne ölünce çocuk...
Dünya ve Türk edebiyatında ‘anne’ kavramı; sevgili, yar, iman vb. gibi temalar gibi ve hatta onlardan daha fazla yer tutar. Memlekete, bayrağa, ülküye, ideale, toprağa ‘anne’ gözüyle bakan şairler kadar, şiirlerinin merkezine anneyi yerleştirenlerin sayısı da azımsanmayacak kadar çoktur.
“Annem İçin” başlıklı şiirinde “Bir günümüz bile sensiz geçmezken/ Şimdi mezarına hasretiz anne...” diyen Ahmet Hamdi Tanpınar; “Anneler Ve Çocuklar” şiirinde “Anne ölünce çocuk/ Bahçenin en yalnız köşesinde/ Elinde bir siyah çubuk/ Ağzında küçük bir leke...” diyen Sezai Karakoç; “Anne” şiirinde “Sahi senden mi doğdum anne/ Yollar nehirler kuşluk vakitleri dururken/ bir insandan mı doğar bir çocuk” diyen günümüzün önemli şairlerinden Haydar Ergülen ve onlarca şairin şiirlerinde de ‘anne’ bir referans olarak yerini alır.
Merhametli sığınak
Türk edebiyatı ve fikir hayatının geçen asrına damga vurmuş ve etkileriyle milyonları eserlerine çekmiş Üstad Necip Fazıl Kısakürek için ‘anne’, hüzün ve acının ilacı, şefkat limanı ve sığınağı... Üstad, “Anneme Mektup” şiirinde, çeşitli sebeplerden dolayı uzak kaldığı ve son bir defa görmek istediği annesine şöyle sesleniyor:
“Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,/ Her gün biraz daha süzülmekteyim./ Her gece, içinde mermer döşeli,/ Bir soğuk yatakta büzülmekteyim./ Böylece bir lâhza kaldığım zaman,/ Geceyi koynuma aldığım zaman,/ Gözlerim kapanıp daldığım zaman,/ Yeniden yollara düzülmekteyim./ Son günüm yaklaştı görünesiye,/ Kalmadı bir adım yol ileriye;/ Yüzünü görmeden ölürsem diye,/ Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim.”
Kısakürek’in, sadece bu şiirinde değil, “Anneciğim”, “Anneme”, “Vehim”, “Dua”, “Çocuk”, “Visal”, “Gurbet”, “Kaldırımlar” ve bir şaheser olarak okurlarını selamlayan “Çile”sinde de anne temalı mısralar ve vurgulara sıkça rastlıyoruz.
Her zaman ümitli
Necip Fazıl Kısakürek, yaşadığı acıların ve çektiği çilelerin sağlamasını ve muhasebesini annesinin vicdanında yapar. Sanki çocukluğunun masum, saf ve sahihliğini onu hayal ederek yeniden yaşar ve o anda içinde bulunduğu ruh halini onunla temize çekmeye çalışır. Sıkıntıya düştüğü zamanlarda “Ak saçlı başını alıp eline,/ Kara hülyalara dal anneciğim!/ O titrek kalbini bahtın yeline,/ Bir ince tüy gibi sal anneciğim!” diye seslenen Üstad, “Anneciğim” isimli bu dikkat çekici şiirini, karanlıkların biteceği ümidini her zaman taptaze tutarak bitirir; “Gözlerinde aksi bir derin hiçin,/ Kanadın yayılmış, çırpınmak için;/ Bu kış yolculuk var, diyorsa için,/ Beni de beraber al anneciğim!..”
Derin ve oylumlu şiirlerinde kurguladığı bütün ‘şeyler’ gibi ‘anne’yi de müthiş bir ustalıkla işleyen Üstad’ın, şiirleri kadar mesela, “Gençliğe Hitabe” gibi nesirlerinde de anne kavramına dikkat çekici vurgular yaptığını görürüz.
Anne girdin düşüme.
Yorganın olsun duam;
Mezarında üşüme.
Anlamam, anlatamam.
Düşen düştü peşime,
Artık vadeler tamam...
N.F.Kısakürek
Her gün elim tokmakta,
Bir an irkiliyorum:
Annem belki yatakta,
Annem belki toprakta.
Gün batıyor şafakta;
Biliyorum, biliyorum:
Tabut gıcırdamakta
Ve hevesler damakta...
***
Yalvardım: Gösterin bilmeceme yol!
Ey yedinci kat gök, esrarını aç!
Annemin duası, düşte perde ol!
Bir asâ kes bana , ihtiyar ağaç.
***
Annesi gül koklasa, ağzı gül kokan çocuk;
Ağaç içinde ağaç geliştiren tomurcuk...
***
Dağda dolaşırken yakma kandili,
Fersiz gözlerimi dağlama gurbet!
Ne söylemez, akan suların dili,
Sessizlik içinde çağlama gurbet!
Titrek parmağınla tutup tığını.
Alnıma işleme kırışığını
Duvarda, emerek mum ışığını,
Bir veremli rengi bağlama gurbet
Gül büyütenlere mahsus hevesle,
Renk dertlerimi gözümde besle!
Yalnız, annem gibi, o ılık sesle,
İçimde dövünüp ağlama gurbet!..
***
Yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan;
Ve ayrılık, anneden, vatandan, arkadaştan;
***
Hatıra küpü, devril, sen de ey hayal, gömül!
Sonu gelmez visalin gayrından vazgeç, gönül!
O visal, can sendeyken canını etmek feda;
Elveda toprak, güneş, anne ve yar elveda!
***
Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi
Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandir.
Kaldırımlar, duyulur ses kesilince sesi,
Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.
Bıçak soksan gölgeme
Sıcacık kanım damlar
Gir de bir bak ülkeme
Saçsız başsız adamlar
Ağlayın su yükselsin
Belki kurtulur gemi
Anne seccaden gelsin
Bize dua et emi
 |
Derviş
Mayıs 10, 2009, 01:26:26 ÖS |
|
|
|
|
|
|
|
|
dokuz şiddetinde yağmur yağıyor anne... ağlamka için gözlerim yok artık ne olur gel ve dindir şu yağmuru...... :'( bütün annelerin anneler günü kutku olsun..... rabbim inş evlatlarını kendilerine hayırlı eylesin....evlatlarını kendilerine imtihan vesilesi etmesin inş... 
|
|
|
|
|
|
