Ramazan ve çocuk

Ramazan ve çocuk

Ramazan ve çocuklar

11 ayýn sultani ramazan ayý geldi ve geçiyor.
Ne güzel ramazan...

Ne güzel terbiye ediyor insaný...

Çocuðun birine soruyorlar;

-Ramazanda neler düþünüyorsun neler hissediyorsun?

-Yemek düþünüyorum su içmeyi dusunuyorum

Peki biz neler düþünüyoruz?...

Ramazanda biz aç býrakýlýyoruz çünkü Rabbimiz bizden açlarý düþünmemizi istiyor.

"-Sadece ramazanda deðil kulum;
benim öyle kullarým varki senin iftara yakýn hissettiðin bu açlýðý onlar çoðu zaman hissediyorlar..
üstelik onlarýn iftar vaktide belli deðil..."

Buyuruyor bize lisaný oruç ile...
Iftar vakti yaklaþýnca en güzel yemekleri yemek istiyoruz...

Çünkü Rabbimiz bizden
Fakirlerin sofralarýný düþünmemizi istiyor.

Belki tek çorbayla iftar ediyorlar.
Belki sahurda ekmeklerine yað sürüp yiyorlar.
Belki akþama iftarda ne yapacaklarýný kara kara düþünüyorlar.
Ne yiyorlar ne içiyorlar?..
Yedikleri içtikleri gerçekten yemek istedikleri þeyler mi?

Çoðu Küçük çocuklar evde yemek olmadýðý için oruca niyetleniyorlar.
Akþam büyüklerle oturup Allah ne verdiyse yiyorlar ve mutlu mesut kenara cekiliyorlar.
Bu çocuklar hamburger bilmiyorlar,
Cips bilmiyorlar, çikolata bilmiyorlar, dondurma bilmiyorlar..
Benim küçüðüm akþama kadar oruç tutuyor; cips çikolata dondurma yiyen arkadaþlarýna mahzun mahzun bakýyor; akþamda evine gelip bayat ekmeðini çorbasýna doðruyor karnýný doyurup kenara çekiliyor.

Senin o küçük ve "mecburen" sabýrlý yüreðini yaratana kurban olurum.

Hiç unutmuyorum kimse yok mu programýnda fakir bir aileye yardýma geldiler.
Kadýn evdekilere tek tek soruyor ne istiyorsunuz diye baþta baba, yanýnda anne, yanýnda büyük abi, yanýnda abla ve en sonda küçük kirli ama ýþýl ýþýl bakan sýrasýný bekleyen 5-6 yaþlarýnda bir erkek çocuk.

Baba iþ isterim diyor.

Anne çamaþýr makinesi istiyor.

Sýra yaklaþtýkça küçüðün heyecaný artýyor. Belliki cevabýný hazýrlamýþ.

Abi ye soruyorlar o da bilgisayar istiyor abla ya soruyorlar o da bulaþýk makinesi istiyor. Belli ki öðütlenmiþ.

Sýra miniðe geliyor. Kadýn küçüðe dogru çömelip soruyor ;
-söyle bakalým sen ne istersin?
Çocuk hiç duraksamadan ve heyecanla hayallerinin isteðini bir çýrpýda söylüyor;
-CÝPSÝ-

O anda benim yüreðime bir kaynar su dökülüyor.
Gözlerim dolu dolu oluyor.

Bakkala koþup ne kadar cips varsa alýp o çocuða götürmek istiyorum.
Olaya bakar misiniz
Çocuðun hayalindeki þey sadece bir cips.
Bakkalda 25 kurusa satýlan, arkadaþlarýnýn alýp yediði
Onada bir iki tane verdiði o cipsin paketini alýp elinde tutmak, 1 paket cipsi bitirene kadar yemek .
Buna hangi yürek dayanýr?
Normal zamanlarda gelip geçerken görmediðimiz böyle þeyleri ramazan bize gösteriyor.

Bir sokaktan geçerken cips yiyen arkadaþýna yanaþmýþ bir iki cips için ona yalakalýk yapan eli yüzü kirli minik çocuk tut bakayým elimden bakkala gidiyoruz.

Iftar vakti yaklaþýrken boþ dolabýna bakan anne
Al bakayým þu erzaðý
Akþama güzel birþeyler hazýrla. Içinde sadece nohut bulgur yok haa
Cips ve çikolata da var.
Çocuklarý týka basa doyurma.

Marketlere korkuyla bakan baba
Gel bakayým burasý dandik market
Büyük markete gidiyoruz Al bakayým þu market arabasýný
Fiyatlara bakma ne istersen at arabaya bakayým.

Diyecek zenginler yok mu vardýr elbet.
Bunlarý yapmak için multi milyarder mi olmak lazým

Birazcýk cüzdan ve vicdan.

Allah vicdansýz cüzdanlýlara vicdan,
Cüzdansýz vicdanlýlara da cüzdan nasib etsin.

Ramazan çok güzel bu duygularý bu manevi havayý yaþamak çok güzel
Allah bizleri daima veren ellerden yapsýn...

	aXi Mayýs 10, 2009, 01:37:52 ÖS