Dün bir çocuk öldü Gazzenin kuytu köşelerinde, katiline kin duyamayacak kadar saf. Kanlı oyuncağı kaldı yıkıntılar arasında, kızımın Elifimin oyuncağına benzeyen. Son çocuksu yanımıda taşa çevirdi kanlı oyuncak. İlaçsız can-hıraş feryatlar içindeki bebeler düştü aklıma yazınızı okuyunca. Gerildi yine yüzümün çizgileri. Hayır hayır kızmayın bana... Bu masumluğun içine niye soktum diye kanı, ölümü. Bir bilseniz o kadar çok sebebim var ki....
 |
batı22
Ağustos 21, 2010, 01:11:31 ÖÖ |
|
|
|
|
|
|
|
|
teşekkürler..
|
Efendi
Ağustos 21, 2010, 08:50:52 ÖÖ |
|
|
|
|
|
|
|
|
