En Büyük Acýsý Dizindeki Yarasý

En Büyük Acýsý Dizindeki Yarasý

Bir çocuk kadar masum bakabilseydik hayata daha uzun olurdu mutluluklarýmýz ve sebepsiz mutlu olmanýn tadýna varýrdýk belki de..

Bir çocuðunki kadar basit olsa idi isteklerimiz daha kolaylaþýrdý herþey ve daha hayat dolu olurdu belki de yaþlanmaya yüz tutmuþ kalbimiz..

En büyük derdi oyuna alýnmamasý ya da Zeynep'in ipinden atlayamamasý olan Sevde'den daha masumu var mý acaba þu dünyada?

Ya da Yaser'in attýðý gol ile hüzünlenen Hüseyin'inin derdini paylaþýr mýydý yufka yüreðimiz?

Biz de onlar kadar masum baksaydýk hayata onlar kadar üzer miydi bizi de karabaþýn yaralanmasý ya da tekirin sütsüz kalmasý?

Þu dünyada çocuklar kadar duyarlýsýnýn olmadýðýný iddia etmekten geri duramýyor þimdi çocukluða heves etmiþ yüreðim..Ve aslýnda telaþtan baþka birþey deðil bizi engelleyen sebeplerimiz?

Bir ev halký düþünelim ki televizyonlarý bozulmuþ. Tamirci çaðýrýyorlar ve tamirci tv yi açtýðýnda içinden avuç avuç ekmek ufaklarý çýkmakta..Tamirci þaþkýn,evin hanýmý mahcup.. Çocuðuna soruyor diyor ki :

Yavrum neden attýn o ekmek ufaklarýný televizyonun içine?

Çocuðun cevabý manidar:

Televizyonda Afrikalý çocuklar gördüm.Onlarýn karný çok açmýþ.Onlara verdim annecim ben o ekmekleri..

Þimdi sorgulayalým dünya telaþýndan önünü dahi göremeyen gözlerimizi ve hissetme güçlüðü çeken yüreðimizi?.. O çocuk kadar duyarlý mýyýz?Gördüðümüz andan itibaren iki dakika sürmeyen bir hüzün mü yoksa yüreðimizi kaplayan ve tekrar telaþa daldýran..?

Onlarýn gözüyle bakmak hayata.. Gördüklerimizi onlarýn gözüyle anlamlandýrmak..

Þimdi çocuk olsaydýnýz bir düþünün; en büyük isteðiniz oyunu kazanmak ve en büyük derdiniz oyuna alýnmamak olsa idi ya da bilyelerinizi kaybetmek.. Ve tüm harçlýðýnýzý minnoþa süt almak için harcasaydýnýz.Hiç telaþýnýz olmasaydý..Akþamýn olmamasýný sadece oyun bitmesin diye isteseydiniz ve dünyadaki kötülükleri hiç bilmeseydiniz.Hýrsýzlýðý arkadaþýmýn kalemtraþýný izinsiz alýrsam bana küser diye tanýmlasanýz ve kötülüðü arkadaþýmýn kalbini kýrarsam Allah üzülür diye adlandýrsanýz.. Ne güzel olurdu hayat deðil mi hepimiz çocuksu yüreðimizi öldürmeseydik ve hep canlý tutabilseydik?

Ne derdimiz olsa idi ne tasamýz.. En büyük derdimiz oyuna alýnmamamýz ve en büyük acýmýz dizimizdeki yaramýz..

Onlarsýz dünya çok sýkýcý olurdu...Ýçinizdeki çocuk hep mutlu ve canlý kalsýn inþallah..

Selam ve Dua ile.. Elif Zaim

Elif Zaim
Nisan 11, 2010, 09:00:39 ÖS